بهونه زندگی

روزها چه بي خبر مي گذرند

انگار به من ،به تو و به خاطرهايمان اعتنايي نميكنند .

بدون تو از زمستان مي نويسم .

وتوي گلدان دلم

آرزوهاي هميشه كال را مي نشانم

خوب ميدان بدون تو كسي حال دفتر را نمي پرسد

و از ميان شاليزارهاي نگاهم رد نمي شود

خوب ميدانم كسي مثل تو به پروانه هاي خيالم سلام نمي كند

كاش مي توانستم تك بيتي قشنگي برايت بنويسم كه

بوي صداقت بدهد

كاش مي توانستم لحظه هاي شاعرانه ام را برايت قاب كنم

من به اندازه بي كرانگي آسمانها به مهرباني ات معتقدم معتقد